Henricus De Bruyn sterft in 1746 en zijn zus Anna Margarita De Bruyn, een Begijntje van het Groot Begijnhof van Brussel, geeft de molensite bij erfenis aan Philipus Van Den Brande. De molen draait voorspoedig en de molenaar kan gronden aankopen of pachten in de nabijheid van de molen. Zo wordt de molenaar één van de grootste grondpachters of -bezitters van Onze-Lieve-Vrouw Lombeek. Dit zegt veel over de kapitaalkracht van het molenaarsgezin en de combinatie van molen- en landbouwactiviteiten. Er moeten in die tijd stallingen geweest zijn, appendentiën en dependentiën, voor het vee. Het eerste document dat deze bijgebouwen op de plaats van de huidige stallingen uittekent is de Ferrariskaart van 1775. Rond 1777 neemt de dochter van Peeter Van Lierde samen met haar man Jan Franciscus Van Audenrode het molenaarsbedrijf over van haar stiefvader Peeter Van Den Bossche.